Üniversitelerde kullanılan bazı uygulamalar:

Yukarda ifade edilmeye çalışılan modeller tek başına veya beraberce kullanılmaktadır. Aşağıda bazı üniversitelerin kullandığı uygulamalardan bazıları görülmektedir.

Fox Valley Technical College Crosby’nin 14 kuralını eğitimde toplam kalite yönetimin uygulamak için kullanmıştır.
Harvard Üniversitesinin kalite uygulaması ise altı adımdan oluşmaktadır:
Yönetim faaliyetleri ve uygulamaları: Bu adım performans yönetimi, planlama, finansal yönetim, idari personelle yapılan toplantılar ve bu gibi faaliyetleri kapsamaktadır.
Eğitim ve öğretim: Bu aşamada “öğren – uygula – öğret – değerlendir” döngüsü ile birlikte rekabetçi kıyaslama çalışmaları gibi yöntemler kullanılmaktadır.
Haberleşme ve iletişim: Dinleme, bilgi akışı, konsensus oluşturma gibi faaliyetleri kapsamaktadır.
Araç ve ölçümler: Planlama, raporlama ve gözlemleme gibi bölümlerden oluşmaktadır.
Değişim takımları: Oluşturulan takımlar ile değişime ayak uydurabilmek, gerekli kaynakların saptanması, uzun dönemli plan ve programların tespiti gibi konuları kapsamaktadır.
Takdir ve ödüllendirme: Toplantılar, parti düzenleme, seyahat, parasal destek gibi çeşitli yollar ile çalışanların motive edilmesidir.
Oregon State Üniversitesi ise toplam kalite modelini geliştirirken şekil 5’ de görüldüğü gibi Hoshin planlama modeli ile Baldrige Award kriterlerini kullanarak dokuz adımdan oluşan bir model oluşturmuştur.
Türkiyede ise TKY konusunda Dokuz Eylül Üniversitesi, Başkent Üniversitesi, Marmara Üniversitesi Mühendislik Fakültesinin çalışmaları gibi bazı üniversitelerimizde bu gibi çalışmalar başlatılmıştır (23).

Sonuç:

Rekabetin günden güne giderek arttığı günümüzde artık kalite ve verimlilik vazgeçilmez iki unsur olmaktadır. Bir kuruluşta kaliteyi ve dolayısıyla verimliliği arttırabilmek, sistem ve insan olmak üzere iki unsura bağlıdır. Yönetimin temel sorumluluğu sistemin geliştirilmesini sağlamaktır. Sistemin geliştirilebilmesi için en tepe yönetimden başlayarak o örgütte bulunan herkesin katılımı gerekmektedir. Günümüzde sistemler o kadar karmaşık hale gelmiştir ki işi bizzat yapanların katılımı olmaksızın yönetimin tek başına sistemleri gereken hızda geliştirmesi mümkün değildir.

Bir sistemin başarılı olabilmesi için, süreçte oluşabilecek hatalardan sakınmak ve mükemmele varabilmek için “Yaptığın işi bir defada ve doğru olarak yap “ felsefesinin hedeflenmesi gerekmektedir. Böyle bir yaklaşım ile tedavi hekimliğini bırakıp koruyucu hekimliğin başlaması, yani hataların olduktan sonra değil olmadan önce tespit edilip ortadan kaldırılması sağlanabilecektir.

Bütün bunların yapılabilmesi ise üst yönetimin desteği ve kalite geliştirme çabalarına katılması ile gerçekleşebilir. Kalite geliştirmenin ekonomik yararları göz önüne alındığında, her işletme kaliteyi ana amaç olarak benimsemek ve sürdürmek zorundadır. Günümüzün hızla değişen koşullarında, kurumlar rekabetçi bir politika izlemek için mutlaka müşteri odaklı bir kalite geliştirme programı uygulamak zorundadır. Kaizen felsefesi yerleştirilerek kalitenin dizayn edilmesi ve sürekli bir gelişme için toplam kalite kontrolünün sağlanması gerekmektedir. Bu amaçla geleneksel yedi ve yeni yedi kalite kontrol araçlarından yararlanarak yapılan etkin incelemeler ile istatistiksel proses kontrolünün uygulanması ve daha önemlisi sürekli geliştirilen reaktif değil, proaktif, statik değil, dinamik bir prosesin oluşturulması ile verimli ve kaliteli bir üretim sağlanır.


Yararlanılan Kaynaklar:

Doç. Dr. Muhittin Şimşek, Kalite Yönetimi. Marmara Üniversitesi Teknik Eğitim Fak. Yayınları, 1996.
Ahmet Berkman, Toplam Kalite Yönetimi ve ISO 9000 Kalite Güvencesi Standartları. İ.Ü.İşletme Fakültesi Mezunlar Derneği Konferansları, 1995.
Prof. Dr. İbrahim Kavrakoğlu. Kalite Güvencesi ve ISO 9000. Kalder yayınları, 1996.
Oakland John S ; Followel Roy F. Statistical Process Control. 1992.
Masaaki Imai. Kaizen “The Key to Japan’s Competitive Succes”. McGraw-Hill. 1986.
Prof. Dr. İbrahim Kavrakoğlu. Toplam Kalite Yönetimi. Kalder yayınları, 1996.
Ramona Kay Michael ; Victor E. Sower ; Jaideep Motwani, A Comprehensive Model for Implementing Total Quality Management in Higher Education. Bencmarking for Quality Management & Technology, Vol.4, No.2, 1997 sayfa 104 –120.
Barrie Dale; Ruth Mcquater. Managing Business Improvement & Quality, Blackwell Business, 1998, sayfa 14.
Deming, W.E.; Out of Crisis. Cambridge, MA: Massachusetts Institute of Technology.
Crosby Philip B. Quality is Free. Mc. Graw Hill. 1996.
Gray Rinehard ; Quality Education, ASQC press, 1993, sayfa 78-100
Prof. Dr. Feryal Orhon Basık ; Eğitim ve Toplam Kalite, Ödüllü kalite makaleleri, önce kalite dergisi, 1997, sayfa 44.


Xerox Quality Service, A World of Quality, Xerox Corporation. 1993. Sayfa 19 – 41
Witcher, B. J. ; Butterworth, Rosie. Hoshin Kanri, Total Quality management, Jun 1997, Vol 8. Issue 2/3, sayfa 319.
Malcolm Baldrige National Quality Award 1998 Education Criteria for Performance Excellence. http://www.quality.nist.gov
The EFQM Model, http://www.efqm.org/model.htm

Laura Rubach, Transforming U.S. Education With the Quality Movement. Quality Progress, sep 1993, sayfa 93-95.
Prof. Dr. mete Şirvancı ; Are Student the True Customer of Higher Education, Quality Progress, October 1996, sayfa 99-102.


Reavill, L. R. P. Quality Assessment And The Stakeholder Model Of Higher Education. Total Quality management, Jun 1997, Vol 8. Issue 2/3, sayfa 246.
Myron Tribus. Quality Management In Education, Exergy Inc, Hayvard, CA.
P. Herbert Osanna. Quality Management in Production and Service Organization, Vienna University of Technology.
Prof. Dr. İbrahim Kavrakoğlu. Sinerjik Yönetim. Kalder yayınları, 1994.
Ulusal Kalite Hareketinde Bir İlk. Önce Kalite, Kalder Yayınları, Aralık – Ocak 1999, sayı 29, sayfa 8 – 13.

__________________
Simge Velipaşalar