Dünyanın en huzurlu insanlarındansın, sonra durdum baktım ve



Dedim ki bugünleri ilerde hatırlamayacaksın ama hayatın boyunca hep bugünlerini arzulayacaksın.



Dedim ki o kadar güzelsin ki dokunmaya kıyamadığımız canını kim bilir kimler acıtacak, kimler üzecek.



Dedim ki o kadar çok seviliyor ve el üstünde tutuluyorsun ki, ömrün boyunca bunları tekrar bulmaya çalışacaksın ama öyle bir kalp bulamayacaksın.



Dedim ki hayatının en güzel şeyi o kokunun hep yanında olması, ama ilerde onunla aynı evde yaşamaya bile tahammül edemeyeceksin



Dedim ki şu anda olduğu gibi gelecekte de tek derdin karnını doyurmak olacak, ama o zaman miden bu kadar küçük olmayacak, hep daha fazlasını isteyecek.



Dedim ki fark etmeyeceksin ama bir gün baktığında seninle birlikte her şeyin değiştiğini göreceksin.



Ve o gün çok yorulduğunu hissedeceksin, her şey sana ağır gelecek.



Dedim ki bir gün gelecek insanlığından utanacaksın, susmak isteyeceksin hep konuşulanlara inat; konuşmak isteyeceksin hep susulanlara inat.



Dedim ki bir gün gelecek sussan da konuşsan da insanlığın ayıbını örtemediğini, gücünün yetmediğini göreceksin.



Dedim ki hep yarışacaksın ama gün gelecek yarışlarının hep başkalarıyla olduğunu fark edeceksin.



Dedim ki gün gelecek kendini bulmaya çalışacaksın, yanlış yollara gireceksin, pişman olacaksın. Sonra olgunlaşacaksın ama yüreğin hep sızlayacak



Dedim ki acılar sana ağır gelecek. Sonra yaşamamış gibi olacaksın ama yaşadıkların sende köz gibi bir yürek bırakacak, üflesen tekrar yanacak sanki.



Dedim ki gözündeki yaşlar şimdi olduğu gibi hayatın boyunca çaresizlikten akacak. Ama tek dileğim o yaşlar onurlu uğraşlarının sonunda aksın.



Dedim ki şu anda herkese açık olan kalbin, zamanla etrafına duvarlar örecek. O duvarların ardında hem yaşamaya hem yaşatmaya hem de korunmaya çalışacaksın. Ama hiç birini tam yapamayacaksın.



Dedim ki anne kokusundan başka koku tanımayan burnun, çiçeklerin kokusunu almaya başladıkça dikenler de eşlik edecek çiçeklere.



Dedim ki hep dikensiz çiçekler arayacaksın ama hep imkansızı arayacaksın.



Dedim ki gün gelecek yar diye yanan kalbin, yaren arayacak ve o boşluğu insanlarla dolduramayacaksın.



Dedim ki yüreğindeki boşluğu dolduracak yari de yareni de bir şekilde bulacaksın.



İşte o zaman, o aşka yaklaştıkça,



Gördüklerin ve yaşadıkların karşısında insan olmak sana ar gelecek.



Huysuzlandın biliyorum ama her şeye rağmen farkında değilsin ama çok şanslısın, akranların dünyaya gözlerini açlıkla, savaşla açtılar.



Dedim ki yine de şanslısın en azından kendini bilen insanların küçük dünyasına doğdun.



Dedim ki yaşamayı kolay sanma bebek ama umudunu hiç kaybetme çünkü seni yaşatacak seni güzelliklere ulaştıracak tek gücün o.



Umudunu kaybetme bebek



Güzel günlere



Emel Kordon

__________________
Simge Velipaşalar