Mobbing bir suç olmasına rağmen, “mobbing” davranışları, örgüt yönetimleri tarafından özel bir strateji olarak görmezlikten gelinmiş, müsamaha gösterilmiş, yanlış anlamlandırılmış ya da gerçekten teşvik edilmiştir. Doğal olarak mağdurlar, kendilerini savunurken 'kimi, kime şikayet edecekleri' gibi bir açmazı yaşanmaktadırlar.
Prof.dr.leymann, mobbingin bir veya birkaç kişi tarafından, diğer bir kişiye yönelik olarak sistematik bir biçimde düşmanca ve ahlak dışı bir iletişim yöneltilmesi şeklinde, psikolojik bir terör olduğunu vurgulamaktadır.

Leymann, kendisine işyerinde zor kişiler olarak bildirilen kişileri araştırdı ve bunların başlangıçta zor olmadığını belirledi.davranışlarının kalıtsal bir kişilik bozukluğu olmadığını ortaya çıkardı.İş yeri yapısı ve kültürünün bu insanları, zor sıfatıyla damgalandıkları ortamı yarattığını belirledi.Bir kez zor olarak tanımlandıklarında, şirket onları kovmak için, başka nedenler yaratıyordu.Bu, leymann’ın mobbing olarak tanımladığı şeydi.

Tİm field, mobbingi, diğer kimsenin kendine güveni ve özsaygısına sürekli ve acımasız bir saldırı olarak tanımlamaktadır.Bu davranışın altında yatan nedenler ise, üstünlük kurmak, buyruğu altına almak ve yok etmek arzusudur.Buna ek olarak field, failin davranışının sonuçlarını inkar etmesini de, bu tanıma ilave etmektedir.

Araştırmacılar,mobbinge maruz kalanların bazılarının otuzlu yaşlarda olduğunu, bazılarının ise, lisans üstü eğitiminin olduğunu vurgulamaktadırlar.

Mobbing yapılan kişi, savunmasız ve yardım alamaz bir duruma itilir.Bu eylemler uzun bir süre boyunca sıklıkla uygulanır. bu sendromu yaşayanlar, sonunda kendi istekleriyle veya zorunlu olarak istifa etmekte,kovulmakta veya erken emekliliğe zorlanmaktadırlar.

Bu,mobbingdir:duygusal taciz yoluyla işyerinden ihraç edilme.Ne yazık ki kurbanlar, hatalıymış ya da kendi çöküşlerini kendileri hazırlamış gibi gösterilmektedirler.

__________________
Müslüm Doğan
İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi
İnsan Kaynakları Yönetimi Programı
Yüksek Lisans Öğrencisi