1.Farklılık Modelleri
Farklılık üzerine anlayışımızı arttırmak için bugünün iş gücünü etkileyen üç farklılık modeli inceleyeceğiz:
1)Ayrım ve İyilik,
2)Erişim ve Meşru olma modelleri güçlü yollarda organizasyonel düşünce tarzı
oluşturur. Bu iki örnek, birçok organizasyonel çevrede kişilerin motivasyon ve kişisel düzen kaynağı olur. En sonunda, farklılığı yönetmek için Öğrenme ve Etkileyicilik modeli ilk iki örneği birleştirir.
1.1.Ayrım ve iyilik modeli
Bu model farklılığı anlamada en etkili yöntemdir. Farklılığa bu objektifle bakan liderler her zaman eşit olanaklar, adaletli davranma, federal eşit iş olanaklarının gerekleriyle uyum içinde olma üzerine dikkatini toplar. Bu modelin temelinde yatan mantık şöyle ifade edilebilir:
"Bizim çalışanlara eşit ve saygıyla davranan ve bazılarına başkalarının üstüne haksız avantajların verilmediği bir menajerlik yöntemine ihtiyacımız var."
Bu modelin yararı bir organizasyondaki demografik farklılığı arttırmaya yatkın olmasıdır ve sıkça adaletli davranmayı ilerletmede başarılı olur. Kısıtlamalar olan renk körlüğü, cinsiyet körlüğü ülküleri kesin varsayımlar üzerine kuruludur "biz hepimiz aynıyız" veya "biz hepimizin aynı olmasını arzuluyoruz".
Bu modelde, iş gücünün farklılıkları organizasyonun çalışmasını veya kültürünü etkilemesi arzu edilmez. Organizasyon, herkes aynı ırk, cins ve uyruktanmış gibi işlemelidir. Bu model ile farklılığı yöneten liderler, insanların farklılılarının nasıl çalışmada, yönetmede, çevreye bakış açısında, insanları yönetmede ve öğrenmede bir potensiyel farklılık oluşturduğunu göreceklerdir.
1.2.Erişim ve Meşru olma Modeli
Biz artan bir çok kültürlü toplumda yaşıyoruz ve yeni etnik gruplar gruplar hızlı bir şekilde tüketici gücü kazanıyor. Organizasyonlarımızın bu farklı gruplara giriş yapabilmesini sağlayacak demografik olarak daha farklı işgücüne ihtiyacı var. Bizim tüketicileri anlamak, onlara daha iyi hizmet sunabilmek ve onlarla meşru olmayı kazanmak için birden fazla dil konuşabilme yeteneğine sahip çalışanlara ihtiyacımız var.
Bu modelin gücü, motivasyona ve rekabetçi avantaj için potensiyele dayanan çevresinde yatıyor. Fakat model daha çok kısıtlamaları için kayda değer. Erişim ve meşru olma organizasyonları, bir organizasyonda kültür farklılıklarının rollerini bu farklılıkların gerçekten çalışmayı nasıl etkilediğini analiz etmeden vurgulamaya eğilimlidir.