ABD’deki Pennsylvania Devlet Üniversitesi’nden iki araştırmacı, 105 teknoloji ve yazılım şirketinin patronunu "narsist" olup olmadıklarını anlamak için inceledi. Sonuçta ortaya bir liste çıktı. Liste gizli tutuluyor. Herkesin aklına Oracle’ın patronu Larry Ellison geliyor. Ancak Economist’e göre, listenin birinci sırasında o değil başka bir CEO var. Şimdi herkes bu top 10’u merak ediyor.

"Tanrıyla Larry Ellison arasındaki fark nedir?"

Yazılım teknolojisinin kalbi Silicon Vadisi sakinlerinin espri olarak birbirlerine sordukları bu soru, Oracle’ın Yönetim Kurulu Başkanı’nı (CEO) anlatan bir kitaba adını bile vermiş.
Şimdi de bilmeyenler için sorunun yanıtı:
"Tanrı kendisini Larry Ellison sanmıyor!"
Narsist yöneticilerin tarifi sayılan bu şaka, aslında büyük şirketlerin çok önemli bir yarasına parmak basıyor. Kendisine aşık bir yönetici, şirket için iyi midir, yoksa uzak durmak mı daha hayırlıdır?


İş dünyasının uzun süredir tartıştığı bu konu geçen hafta American Academy of Management’ın (Amerikan Yönetim Akademisi) yıllık toplantısında gündeme geldi. Sorunu masaya yatıran Pennsylvania State University’den Arijit Chatterjee ve Donald Hambrick oldu.
Narsist yöneticilerin şirketleri üzerindeki etkilerini analiz eden iki araştırmacı, 105 teknoloji ve yazılım şirketinin yöneticisini incelemiş. Çoğu çok ünlü ve kendisini "yıldız" mertebesinde gören CEO’larla görüşmenin zor olacağını düşünerek, farklı bir yöntem izlemiş ve kamuoyuna açık bilgilerden yola çıkarak hazırlamışlar araştırmayı.
Chatterjee ve Hambrick beş veriyi temel almış:

1. Şirketin yıllık raporlarında CEO’nun kaç fotoğrafının kullanıldığı, Şirketin basın bültenlerinde ne sıklıkla fotoğrafının yer aldığı, Kim kimdir"deki biyografisinin uzunluğu, Röportajlarda hangi sıklıkla "ben" dediği,
2. Kendisinden sonra gelen şirketin en yüksek düzey yöneticiyle arasındaki gelir farkı.

Narsist kişilikler, güçlü özgüvenlerinin yardımıyla güç ve yetkiyi sıradan insanlara göre daha kolay elde ediyor ve tepe noktalara gelebiliyor. Araştırmacıların burada asıl ilgilendikleri konu, narsist bir tepe yöneticinin şirketini nasıl etkilediği.

Araştırmada "aşırı narsist" yöneticilerin ar-ge gibi alanlarda çok başarılı oldukları, şirket evlilikleri gibi büyük operasyonları yürütmeyi sevdikleri belirtiliyor. Ancak büyük operasyonlara komutanlık eden narsistlerin ortaya çıkardıkları sonuçlar genellikle ekstrem oluyor: Ya kazanç, ya da kayıp çok büyük oluyor! Ortası yok.
Bu sonuçlar da hissedarlar açısından şoke edici olabiliyor: Ya batıyor, ya da çıkıyorlar.
Araştırmanın özü: Narsist yöneticiler bir şirketi yangından çekip alabileceği gibi, yangın yerine de çevirebilir!
Araştırmacılar elde ettikleri sonuçlar doğrultusunda ortaya çıkan narsist CEO’lar listesini gizli tutuyor. Economist dergisine göre, Forbes’un dünyanın en zenginleri listesinde 16 milyor dolarlık servetiyle 15. sırada yer alan Larry Ellison narsistler sıralamsında liste başı değil. Ancak araştırmacılar listede Ellison’un da yer aldığını doğruluyor.
Olur da "Narsistler Top 10"u bir yerlerden sızarsa burada yayınlanacağından emin olun.
TERAPİST BİLE ONLARI TEDAVİ ETMEYİ BIRAKTI

Narsist bir yöneticiyle çalışmanın kolay olmadığını, bu tecrübeyi yaşamış olanlar anlatıyor. Şanslı olanlar bir narsistle çalışmama hakkını kullanabilirken, uzun yıllar bir narsisti idare etmek zorunda olanların bazıları kendini psikiyatrist koltuğunda buluyor.
Fastcompany.com’da yayınlanan Harriet Rubin imzalı bir yazıda şöyle deniliyor:
"New York’ta narsist kişilik bozukluğu olanları tedavi eden bir terapist tanıyorum. Bir süre sonra onlarla uğraşmaktan vazgeçti, çünkü tedaviyi reddediyor ve eleştiri kabul etmiyorlarmış. Terapist şimdi narsistlerle birlikte çalışmak zorunda olanları tedavi ediyor!"
NARSİST LİDERLERİN İKİ YÜZÜ

Mr Hyde
- Karizmatik
-Vizyon sahibi
-Rekabetçi
-Risksever
- Yaratıcı
- İyi stratejist
Dr Jekyl
-Kendini beğenmiş
-Büyüklük kompleksi
-Geçici öfke nöbetleri
-Muhalefete hoşgörüsüz
-Empati yoksunu
-Gaddar, acımasız
-Kötü dinleyici
-Kontrol etmeyi sever
- Kendini geliştirmeye hiç ihtiyaçları yoktur!

__________________
Müslüm Doğan
İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi
İnsan Kaynakları Yönetimi Programı
Yüksek Lisans Öğrencisi