Filmlerden tanıdığı Çin'de 28 milyon dolar ciro yapıyor



Çin hakkındaki bilgisi seyrettiği filmlerden ibaret olan Necmettin Polat, şimdi orada yaşıyor ve kamera üretimi yapıyor. Polat, 28 milyon dolar olan cirosunu bu yıl 32 milyon dolara çıkarmayı planlıyor.

Necmettin Polat. 1973 Berlin doğumlu. İlk ve ortaokulu İstanbul'da, liseyi de Trabzon'da okumuş. İstanbul Üniversitesi'nden sonra eğitimine Çin'de devam etmiş. Türkiye'de bilişim sektöründe uzun yıllar çalışan Polat, şimdi Çin'de bilgisayar kamerası üretiyor.
Polat, "İlkokulda babamla patates-soğan satış denemeleri ve ortaokulda da öğrencilere çıkartma satarak harçlık çalışmalarını saymazsam profesyonel anlamda ilk iş deneyimimi üniversitede okurken kazandım" diyor.
Bilgisayara duyduğu ilgi Polat'ı bilişim ve dış ticaret alanlarına yönlendirmiş.
Karşısına çıkan fırsatları denemek isteyen Polat Çin'de gıda satışı üzerine bir teklif almış. Teklifi hiç tereddüt etmeden kabul eden Polat için Çin o zamanlar kapalı, gizemli kalabalık ve bir aksiyon filmi seti gibiymiş. O günleri şöyle anlatıyor: "O zamanlar Çin hakkındaki bilgim seyrettiğim Çin filmlerinden ibaretti; Pekin'e ilk ayak bastığım anı hiç unutmuyorum. Garip bir hayret ve aldatılmışlık duygusu içinde havaalanındaki lüks arabalara bakakalmıştım. Kafasında hasır şapka olan insanların çektikleri arabaları göremeyince çok şaşırmıştım. Burası Çin ise o filmleri nerede çekmiş olabilirlerdiŞ Filmlerle gerçek Çin arasındaki farkları anlamam uzun sürmemişti."
Vakit kaybetmeden üniversitede Çince eğitimi alan Polat, altı aylık yoğun dil eğitiminden sonra çalışmaya başlamış. Gıda sektöründe yoğun bir iş temposuyla çalışan Polat iki yılın ardından Türkiye'ye dönmüş.
Döner dönmez bilişim sektöründe faaliyet gösteren büyük bir ithalatçı firmada çalışmaya başlamış. Sonrasında kendi firmasını kuran Polat, güzel bir ivme yakaladığı sırada ekonomik krize yakalanmış.
Web sitesi kurdu

"Tüm planlar, hesaplar herşey alt üst olmuştu. Dayanmaya çalışıyorduk ama işler bıçak gibi kesilmişti. Altı ay sonra ofis malzemelerini eve götürdüğüm anı hiç unutamıyorum" diyor. Önce bir web sitesi kuran Polat, daha sonra Çin ve Türkiye arasında bilişim ürünlerinin ticaretini yapmak için hem üreticilerle hem de potansiyel alıcılarla görüşmeye başlamış.
Çin'e artık daha sık gidip gelmeye başlayan Polat, ithalat-ihracat aktiviteleri hızlanınca Çin'e yerleşmeye karar vermiş. O dönemi şöyle anlatıyor: "Eşimi de ikna edince hemen evi satışa çıkardım ve Çin'e yerleştik. Pek çok bilişim ve multimedya ürününü Çin'den Türkiye'ye gönderiyorduk. Derken yoğun şekilde web kamerası talebi almaya başladım. Yatırım imkanlarını araştırırken bu işin sıfırdan yapılmasının risk olduğunu gördüm ve orta büyüklükteki bir firma ile ortaklığa giriştim. Ben dış ticaret ve ürün geliştirme gibi Çinlilerin zayıf olduğu alanlarda yoğunlaşırken ortağım da fabrika içini kontrol ediyordu. Çalışmalar olumlu sonuçlar verdi ve işimizi geliştirdik.
Günde 8 bin kamera...

Günde 8 bin kamera üretim kapasiteli fabrikalarında şu anda 200 kadar farklı kamera üretebildiklerini söyleyen Polat, "Teknolojinin imkan tanıdığı her tür bilgisayar kamerasını üretebiliyoruz aynı zamanda kendimize ait patentli ürünlerimiz de mevcut. Yaklaşık 300 personelimiz var. 2005 yılında toplam 28 milyon dolar ciromuz vardı. Bu yıl 32 milyon dolar hedefliyoruz. Türkiye'de on kadar müşterimiz var ve pazar payımızı daha da artırmak istiyoruz. İyi ürün ve iyi fiyatlarla birlikte yüksek bir katma değer sunduğumuz için Türkiye bilişim sektöründe büyük pazar payları elde edeceğimizi düşünüyoruz. Bilişim alanında Türkiye'de yatırım yapmayı düşünüyoruz" diyor.
Şekerli salata

Çin hakkında bir kitap yazmayı düşündüğünü anlatan Polat "Yaşadığım anılar fıkra gibi. Meşhur Karadeniz fıkraları gibi haftada bir Çin fıkrası yaşıyorum desem yalan olmaz" diyor. Polat, yaşadığı ilginç bir anıyı şöyle anlatıyor:
"Geçen hafta bir misafirimle lokantaya gittik. Salata sipariş etmek istedim ve garson kızı çağırıp salatayı tarif etmeye başladım. Pişirmeden getirmesini tembihledim. 15 dakika kadar sonra bir salata geldi ve tembihlediğim gibi pişirilmemişti. Salatayı bulmanın sevinci ile yemeye başladık. İlk lokmamızda donup kaldık. Çinliler domatesi şekerli yedikleri için salataya da şeker katmışlardı. Gelen şey şekerli salataydı. Garsondan şekersiz yeni bir salata istedik. Gitmesiyle gelmesi bir oldu. Bir gariplik olduğunu düşünüp salataya bakınca garsonun salatayı yıkayarak getirdiğini anladık."
Türkiye Çin'i anlamadı

"Türkiye bence Çin'i halen anlamış değil" diyen Polat, 'Çin malı' sendromundan bir an önce kurtulmak gerektiğini söylüyor.
Bu sendromun Çin ile işbirliği yapmaktan soğuttuğunu savunan Polat, şöyle devam ediyor:
"Çin, bütün büyüklerin gözdesi ama fırsatlar henüz kaçmış değil. Orta ve büyük seviyedeki her üretici muhakkak Çin'e gelip üretim, model ve markaları takip etmeli. Önce trendleri yakalamak lazım. Çin'de karın tokluğuna mutlu-mesut çalışabilecek yüz milyonlarca insan var. Bununla beraber yüz milyarlarca yabancı sermaye çeken ciddi de bir devlet politikası. Hal böyle olunca Çin ile rekabet çok zor olacak. Bu rekabet durumu yalnız Türkiye için değil tüm gelişmiş, az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler için de böyle. Bu yeni rekabetçi düzen yeni bir olgu çıkarttı karşımıza: Çin'le olmak ya da olmamak. Ya Çin'e satacaksın, ya Çin'den alacaksın ya da en iyisi Çin'e hem satıp hem alacaksın. Planında global pazar olmayan artık ileriye gidemez. Global planına da Çin'i dahil etmeyen artık ticaret de yapamaz. Çin, hem fiyat hem de şartları belirleyen tek referans ülke. Sevsek de sevmesek de durum bu. Rüzgara karşı yüzüp boğulmaktansa rüzgarı arkaya alıp yol almak daha akıllıca."

__________________
Müslüm Doğan
İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi
İnsan Kaynakları Yönetimi Programı
Yüksek Lisans Öğrencisi