Son günlerde çeşitli düzlemlerde "İnsan Kaynaklarının Geleceği" tartışılmaya başlandı. RecruitmenTurkey topluluğu üyelerinden İdil Türkmenoğlu www.ntvmsnbc.com' da yer alan yazısında; İnsan Kaynakları'nı yeniden tanımlamaktan, şu an klasik olarak görülen fonksiyonları yitirmezse İnsan Kaynakları bölümlerinin ivme kazanamayacağından bahsediyor.
Geçen hafta Ernst&Young (eski Andersen) İK portali
www.insankaynaklari.com 'da ise sektör kurum veya danışmanlık firmalarında çalışanların yanıtlarını aradığı soru "İnsan Kaynakları Gerekli mi?" idi.
Peki neden bu kadar sık tartışılmaya başladı bu konu. Yönetim tarihine baktığımızda değişimlerin, dönüşümlerin yaşandığının veya yaşanacağının kanıtları bunlar. Çünkü, bir dönem bitiyor ve bir dönem başlamak üzere.
Toplam Kalite Yönetimi'nden sonra sulandırdığımız, ikinci bir dalga da İnsan Kaynakları Yönetimi oldu. Nasıl ISO 9000 küsurlarla Toplam Kalite Yönetimini karıştırdıysak, nasıl sadece logosunu kullanmak için ISO 9000'lendiysek İnsan Kaynakları'nı da bir moda olarak harcamak üzereyiz.
Peki nasıl geldik bugünlere ? Moda gereği Personel bölümleri bir gecede İnsan Kaynakları, personel yöneticileri de bir anda İnsan Kaynakları yöneticileri oldu. Bir yandan "Önce İnsan" gibi çook anlamlı sloganlar yaratıldı bir yandan da bu bölümlere yeni mezun heyecanlı gençler alındı. Daha önce işletme mezunlarının hakimiyetindeki bu alana mühendisler bile (örnek vermeyeyim) ilgi göstermeye başladı. Daha önce kurumlarca nötr görülen bu bölümün yöneticilerinden çoğu kendilerinin hiçbir çabası olmadan yaşanan bu değişimi kaldıramadı. İnsan yönetmeyi asker emeklilerine devretmekle çözeceklerine inanan yöneticiler de ruhlarına uygun olmayan bu modaya sürekli ayak dirediler.
Sonuçta, kimsenin gerekli olduğuna gerçekten inanmadığı, personelcilikten bile fonksiyonsuz olarak görülen balon bölümler kuruldu. Sistem kavramından yoksun yöneticilerin yararına inanılmayan sistem kurma çabaları, tüm çalışanların kafasını karıştırdı. Evet, bu bölüm iyi şeyler söylüyordu ama çalıştıkları kurum anlatılanlardan o kadar farklıydı ki. Değişime direnen bölüm yöneticileri, yeni mezun gençleri ya kullandılar ya da daha da kötüsü onların da hayallerini yıktılar.
Peki bu ülkede, hiç mi İnsan Kaynakları yok. Ne yazık ki, İnsan Hakları olmayan bir ülkede kaynakların doğru kullanılabilmesi çok zor. Genellikle uluslararası kurumlarda e-hr bazlı çalışmalar gibi çağın gerektirdiği uygulamalar varsa da kültürel özelliklerin, yargıların kolay değiştirilememesi, yabancıların Türkiye'yi "modern Afganistan" olarak görmeleri özün değiştirilmeden biçimin değiştirilmesi anlamına geliyor.
Sorunun temelinde felsefesi olmayan uygulamaların dikiş tutturamaması yatıyor. Cep telefonu veya araba örneğinde olduğu gibi aynı teknolojileri alıp, (hatta daha yaratıcı şekilde) kullandığımız halde kesinlikle o teknolojiyi yaratan felsefeye sahip olamamamızdan.
Ne zaman felsefe yapmayı öğreneceğiz, o zaman İnsan Kaynakları Yönetilecek !
Artemiz Güler
"R.T."
http://www.isguc.org/artemiz_guler1.php
» İnsan Kaynakları Nereye Gidiyor ?
Düzenli Mod
